โรคเลปโตสไปโรซิสหรือที่คุ้นเคยกันในชื่อ  โรคไข้ฉี่หนู  โรคนี้ไม่ใช่โรคใหม่  เป็นโรคที่พบในสัตว์หลายชนิด โดยเฉพาะหนู วัว ความ หมู โดยเชื้อโรคของสัตว์จะปนเปื้อนอยู่ในสิ่งแวดล้อม  พบเชื้อมากในแหล่งน้ำที่มีสัตว์อาศัยอยู่ใกล้เคียง  หากคนติดเชื้อและเป็นโรคนี้แล้วไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้องทันท่วงที  ผู้ป่วยอาจจะเสียชีวิตได้อย่างรวดเร็ว
สาเหตุและการแพร่ระบาด   
          โรคเลปโตสไปโรซิส  เป็นโรคติดต่อที่พบได้ตลอดปี  แต่พบมากในฤดูฝน เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่ชื่อว่า เลปโตสไปร่า(Leptospira) มีรูปร่างเป็นเส้นเกลียวบาง  ปลายแหลมเล็กงอคล้ายตะขอ  เมื่อเคลื่อนไหวจะมีลักษณะคล้ายเกลียวสว่าน  สามารถไชเข้าผิวหนังที่เปื่อยยุ่ยรอยถลอก  หรือบาดแผลของคนได้  เชื้อนี้มีอยู่ในสัตว์หลายชนิด  และหนูเป็นตัวแพร่โรคที่สำคัญ  โดยจะมีเชื้อนี้อยู่ในไตของหนูเชื้อจะถ่ายออกมากับปัสสาวะและปนเปื้อนอยู่ในน้ำ ดินโคลน  ที่ชื้น  แฉะ  หนองบึง  หรือในนาข้าว  เมื่อคนไปสัมผัสแหล่งปนเปื้อนเชื้อโรคเหล่านี้เชื้อจะเข้าสู่ร่างกาย  ซึ่งตามปกติจะติดต่อได้ 2 ทางคือ
          ทางผิวหนัง    
          เช่นเข้าทางบาดแผล  รอยขีดข่วน  หรือผิวหนัง ที่แช่น้ำนาน ๆ
          ทางเยื่ออ่อนตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย    
          เช่น เยื่อบุภายในปาก  เยื่อบุตา  เยื่อบุจมูก  เมื่อสัมผัสกับน้ำหรือกินอาหารที่ปนเปื้อนเชื้อโรค
          นอกจากที่กล่าวมาแล้ว  กิจกรรมบางอย่างในชีวิตประจำวันจะเพิ่มความเสี่ยงที่จะเป็นโรคนี้  เช่น  การเดินเท้าเปล่าบริเวณคอสัตว์  การว่ายน้ำ หรือดำน้ำตามคลอง หนอง บึง การไถนา  ดำนา  เดินลุยน้ำ  การทอดแหจับปลา  โดยไม่มีวิธีป้องกัน  การฆ่าชำแหละสัตว์โดยไม่ใส่ถุงมือ  รวมถึงการกินเนื้อสัตว์ทีปรุงไม่สุก  หรือกินผักสดที่ไม่ได้ล้างให้สะอาด  ฯลฯ  เหล่านี้ก็ทำให้มีโอกาสติดเชื้อโรคเลปโตสไปโรซิสได้
ลักษณะของอาการ      
          ผู้ที่เป็นโรคเลปโตสไปโรซิสส่วนใหญ่  จะกิดอาการหลังจากได้รับเชื้อแล้วประมาณ 5-14 วัน เริ่มด้วยการมีไข้  ปวดศรีษะ  อย่างรุนแรง  ปวดกล้ามเนื้อบริเวณขาและน่องอย่างรุนแรง  บางคนอาจมีอาการเลือดออกใต้เยื่อบุตา เลือดออกเป็นจุดตามเพดานปาก  หรือไอเป็นเลือดได้
          ผู้ป่วยแต่ละคนอาจมีอาการของโรคไม่เหมือนกัน  บางคนอาจมีอาการท้องเสีย  บางคนมีไข้เพียงเล็กน้อย  หรือมีอาการตัวเหลือง  ตาเหลือง  ทำให้คิดว่าเป็นโรคอื่น และมีรีบรักษา จนอาการหนักซึ่งอาจมีไตวายและเสียชีวิตได้
การรักษา   
          หากสงสัยว่าจะเป็นโรคนี้คือมีอาการปวดศรีษะเฉียบพลัน  มีไข้สูง  ปวดกล้ามเนื้อโดยเฉพาะที่น่องอย่างรุนแรง  ตาแดง  ซึ่งเกิดขึ้นในช่วง 5-14 วันหลังสัมผัสน้ำหรือสัตว์ที่อาจเป็นโรค  ให้รีบไปพบแพทย์เพื่อรับการรักษา  เพื่อลดความรุนแรงของโรค

 

 

  
  กลุ่มที่เสี่ยงต่อโรค 
            กลุ่มอาชีพที่เสียง เช่นชาวนา  คนงานไร่อ้อย คนงานเหมืองแร่  คนงานโรงฆ่าสัตว์  คนที่มีอาชีพหาปลา  หรือผู้ที่มีโอกาสสัมผัสน้ำหรือแช่อยู่ในน้ำนาน ๆ

 

 

 

 
การป้องกันและควบคุม  
สวมอุปกรณ์ป้องกัน เช่นรองเท้าบูต ถุงมือ ขณะทำงานที่ต้องสัมผัสน้ำ  
หลีกเลี่ยงการกินอาหารดิบ  
ผักที่ใช้ประกอบอาหารควรล้างให้สะอาดที่สุด  
กำจัดและควบคุมหนู